De lengte van onze start- en landingsbanen, een half alfabet aan pieren of de oppervlakte van Schiphol? Lees deze blog met bijzondere weetjes die je vast nog niet wist en maak indruk met je feitenkennis over onze luchthaven.
Wie weleens op de Polderbaan is geland of door de terminal heeft gewandeld, weet dat Schiphol heel groot is. De precieze oppervlakte van de luchthaven? Bijna 28.000.000 vierkante meter. Dat is groter dan steden als Delft of Leiden! Een flink deel hiervan is start- en landingsbaan of gras, maar ook de terminals en onze pieren hebben een behoorlijk formaat. Samen beslaan ze zo'n 650.000 vierkante meter.
Hoe lang zijn al die start- en landingsbanen eigenlijk? De Polderbaan is de langste (3.800 meter) en de breedste (60 meter). En ook de Kaagbaan (3.500 meter), de Buitenveldertbaan (3.450 meter), de Aalsmeerbaan (3.400 meter) en de Zwanenburgbaan (3.300 meter) meten ruim boven de 3 kilometer. Alleen de Schiphol-Oostbaan is met iets meer dan 2.000 meter aanmerkelijk korter. Dat is gelukkig geen probleem, want die gebruiken we bijna alleen voor kleine (privé)vluchten.
Ok, zes start- en landingsbanen dus. Waarom zoveel? Dat heeft te maken met de plek waar onze luchthaven ligt, midden in de winderige Nederlandse polder. We willen vliegtuigen zoveel mogelijk tegen wind in laten starten en landen. Omdat de wind hier nog wel eens van richting verandert, helpt het als we banen in alle windrichtingen hebben. Een tweede reden is het geluid. Om hinder zoveel mogelijk te voorkomen, mogen we niet alle banen even veel gebruiken.
Wie de namen van de pieren op Schiphol bekijkt, bekruipt het gevoel dat iemand vroeger op school niet goed heeft opgelet. Want waarom wel een B- tot en met H- en een M-pier, maar geen A, I, J, K of L? Dat er geen A-pier is, komt omdat de Engels uitgesproken ‘A’ te veel lijkt op de Nederlandse ‘E’. Dat zou tot verwarring kunnen leiden, was vroeger de gedachte. Daar zijn we overigens, met het oog op de toekomst, vanaf gestapt. De reden waarom we van H meteen naar M gaan, is wat ingewikkelder. I en J lijken – zeker van een afstandje – te veel op elkaar en in het Engels klinken ‘J’ en ‘G’ hetzelfde. K en L werden ooit gereserveerd voor een nooit gerealiseerde ophoging van de G- en F-pieren.